Kroatische kust

Kroatische kust

In de blauwe schoot van de Adriatische zee ligt de grillige sikkel van Kroatie. Vakantieland bij uitstek, inmiddels. Dat haar oogverblindende schoonheid hier en daar lelijk overschreeuwd wordt door hordes roodverbrande toeristen mag een gegeven zijn (groeten vanuit de boulevard van Split), er valt evenwel nog genoeg te genieten. Een bustocht langs de Kroatische kust met drie stops:

Stop 1: Zadar

Dat is een verademing, na een deprimerende tocht door de grauwe malheur van Zadars industriële buitenring uit te stappen in het historische centrum. De geur van zee, haven en zilt. Zadar bij schemer, en de eerste kopergekleurde stadslampen gaan aan. Waar Het Grote Zadar de handklomp vormt steekt de starigrad als kleine duim de Adriatische zee in. Van de grote boulevard zijn de zonsondergangen schoon; pastel, helder en aan de overkant – vijf kilometer verderop - is de omtrek van olijfbomen-eiland Ugljan zichtbaar.In de boulevard bevindt zich het zeeorgel: een ondergronds bouwsel dat de golven opvangt in balijnen van verschillende lengte. Wie daarop zit meent te rusten op de rug van een slapende walvis. De zon zakt achter de olijfbomen van Ugljan, de walvis ronkt en knoflook van budgetkebab kleeft nog aan onze kiezen. Weinig bootjes  over het water nu, rond een uur of acht. Achter onze rug bevindt zich De Wijde Straat – Kalelarga - en nog verder het Romeinse Forum. Er heerst zo’n ontspanning dat het is alsof we slapen.

kroatie

Stop 2: Šibenik

Een busrit van anderhalf uur verder ligt Šibenik – waar de Krka in de Adriatische zee stroomt. Een stad op kleine heuvel met vier vestingen, van waaruit de stad zelf te zien is – een licht ongestructureerde verzameling van rode daken en uit grijze steen gehakte huisjes. We zien de heftig kobaltblauwe zee, strak als een spiegel en verderop de eerste aanwas van de Kornati-archipel: een verzameling van honderdvijftig eilanden. We struinen door smalle straatjes, onder overhangende luifels, restaurantjes. De Jakobscathedraal staart ons met haar onwaarschijnlijk blauwe rozet recht aan en buiten bevinden we ons weer in het kleine labyrinth van De Oude Stad. We overnachten er één nacht, en dat blijkt voldoende. De volgende dag gaan we naar de Krka-watervallen, twintig kilometer bij de stad vandaan, om vervolgens door te trekken naar Dubrovnik, via Split.

kroatie

Tussenstop: Split

Een overstap van twee uur biedt ons de gelegenheid om de witte stad Split te ontdekken. Met bevende benen bestijgen we het rammelende binnenwerk van de holle klokkentoren Sint Domnius. Opnieuw zijn daar de rode daken en oude muren van schots en scheef gebouwde huisjes. En de haven, waarin een aantal doodsbleke cruiseschepen drijven.

kroatie

Stop 3: Dubrovnik

Vanuit de straat waar we bij een vrouw overnachten kijken we recht de ommuurde stad Dubrovnik in. Het is heftige een klim omlaag, via trappen, terassen en breiende vrouwtjes. We komen de stadspoort in, en daar staan toeristengroepen. Daar staat ook een man in klederdracht over zijn gitaar te huilen. Daar is alles zo vlekkeloos herstelt dat het is alsof we ons in een historisch pretpark lijken te bevinden. Dat is dichter bij de waarheid dan je zou willen. Maar zo nu en dan, in stille erkers en achtergangen, in de schutskoepels op de stadsmuur, houden we een moment onze adem in. Geen toerist, geen camera. Alsof de stad pas tot leven komt als niemand kijkt.

kroatie

Mis nooit meer een topdeal!