Tattoos & toeteren! | Weflycheap

Tattoos & toeteren!

Tattoos & toeteren

Thailand, land van de tattooshops

Tijdens mijn laatste backpackavontuur belandde ik op een gegeven moment op Koh Phi Phi. Nu zullen vele mensen weten dat je in Thailand zo ongeveer op elke straathoek een tattoo kunt laten zetten. Op Phi Phi is het geloof ik zelfs eerder de norm dan uitzondering. Hoewel ik geen maagd ben op het gebied van tattoos, was ik ook niet bepaald van plan om in Azië iets te laten zetten. Dat was, totdat ik een nette shop zag met een ontwerp dat ik altijd al mooi had gevonden. Daar stond ik dan, een halfuur te staren naar het ontwerp en in mijn hoofd was ik in een heftige discussie gewikkeld met mijzelf. Ik kon toch niet zomaar spontaan iets laten tatoeëren. Normaal bedenk ik iets en laat ik dit pas, op z’n vroegst, een jaar later zetten. Ik raakte aan de praat met twee jongens die onder handen werden genomen door een paar artiesten. Het zag er heel netjes uit, wat ik niet had verwacht voor een tattoo gezet met bamboe. Ja, bamboe. Vol met adrenaline besloot ik eerst maar een Thaise curry naar binnen te werken. Dan kon ik er even over nadenken, later terugkomen om het eindresultaat te beoordelen en eventueel een afspraak maken.tattoosPijn is niet zo fijnEen dag later zat ik op de stoel. Hij had zijn bamboestokje en potje inkt in de aanslag en ik zat te wachten op de pijn die ging komen. Niets of niemand had mij daar op kunnen voorbereiden. Met moeite kon ik nog ademhalen, het begon steeds meer op puffen te lijken en ik moest dan ook aan een bevalling denken toen ik daar zat. Ik weet dat het nu allemaal wat dramatisch klinkt. Na meerdere sessies gezeten te hebben voor mijn arm dacht ik wel wat te kunnen hebben. En dan te bedenken dat vele mensen bamboe minder pijnlijk vinden! Het is heel mooi geworden hoor maar ik doe het nooit meer. Toen mijn zusje ook een kunstwerk rijker was hebben we dat dan ook goed gevierd met een paar lokale biertjes. We hebben het gered!tattoosToeterende VietnamezenDat laatste dachten we ook toen we in Ninh Binh, Vietnam aankwamen. Met een lokaal busje gingen we van Hanoi naar Ninh Binh om daarvandaan met de taxi door te gaan naar Tam Coc. Die lokale bus was van zichzelf nog niet zo erg. Het was vooral de chauffeur die me tot waanzin dreef. Ik dacht namelijk dat het vervoer in Thailand en Cambodja al hectisch was met zoveel scooters en tuk tuks. Dat was tot ik in Vietnam kwam. Dat er zoveel scooters rijden is niet zo erg, maar dat getoeter! Vietnamezen toeteren namelijk niet uit functionaliteit. Waarom dan wel? Ik heb echt geen idee. Het zou me niets verbazen als ik gehoorschade heb opgelopen omdat i k mijn muziek zo hard moest zetten. Dit hielp trouwens helemaal niet. Het was dan wel een soort martelgang maar het was het dubbel en dwars waard. Tam Coc is echt waanzinnig. Dit hebben we, lekker Hollands, op de fiets ervaren! Ondanks de irritaties is het nu natuurlijk wel een herinnering geworden van de waanzinnige reis! Achteraf gezien zijn dit soort dingen ook opeens grappig. Dan is het iets dat je als leuk verhaal in een blog zet bijvoorbeeld.tattoosTaxichauffeurs Naast het getoeter liet ook het rijgedrag van de Vietnamese buschauffeur te wensen over. De taxichauffeurs echter, zijn nog erger. Tot twee keer toe zat ik in een taxi waarvan de chauffeur niet in topconditie was. Lees; het was midden in de nacht en ze konden met moeite wakker blijven. Het was een van de engste ritjes ooit. Met de taxi van het oude centrum van Hanoi naar het vliegveld, een rit van ongeveer drie kwartier. Ik zat gewoon een beetje uit het raam te staren toen mijn zusje na een paar minuten zei; “Ing! Hij valt gewoon bijna in slaap.” De tijd die daar op volgde probeerden we hem dan ook aan de praat te houden en zaten we in staat van opperste paraatheid. Tot ten slot het vliegveld van Hanoi in zicht kwam. We hadden het gehaald!

Mis nooit meer een topdeal!