Meet the locals: Thailand! | Weflycheap

Meet the locals: Thailand!

Meet the locals; Thailand!

‘Het land van de glimlach‘, dat is Thailand. Dit komt voornamelijk door de vriendelijke inwoners en de indrukwekkende cultuur. Steeds meer reizigers bezoeken in de zomervakantie het prachtige Thailand. Zij zijn dan vooral gericht op een vluchtige reis van noord naar zuid. Je krijgt hierdoor zeker een indruk van Thailand, maar naast de parelwitte zandstranden, longtailbootjes en full moon party’s heeft dit land zo veel meer te bieden. Leer het land kennen door het oog van de locals, die niet in de toeristische sector werken. Helaas moet ik kort en krachtig schrijven. Dus ik neem jullie mee naar, voor mij, twee indrukwekkende momenten. 

thailand

Reserved for monks

Mijn eerste kennismaking met een monnik was in de trein van Bangkok naar Kanchanaburi. De trein, een houten trein, met houten bankjes, ARKO (alle ramen kunnen open) en ventilatoren aan het plafond zijn bij lange na niet zo comfortabel als wij gewend zijn in Nederland. Daar waar bij de NS onderscheid wordt gemaakt tussen eerste- en tweede klas reizen, is dat in Thailand anders. In principe kun je overal zitten, maar in de meeste wagons zijn een aantal banken speciaal gereserveerd voor monniken. Dat is niet alleen in bussen of treinen zo, maar eigenlijk overal. Monniken mogen ook als eerst beginnen met eten tijdens een feest en zij verdienen een diepere groet dat de ‘gewone’ Thai.

De gesprekken die ik met de monniken gevoerd heb, waren erg leerzaam. Hoe goed je je van te voren ook inleest, sommige dingen weet je pas als je met ze in contact komt. Veel van hen willen ook graag met toeristen spreken om zo hun Engels niveau te verbeteren. Als monnik mag je geen lusten hebben en dus geen vrouwen aanraken of naast ze gaan zitten. Een gesprek wordt dus altijd op gepaste afstand gevoerd. Tijdens één van deze gesprekken vertelde een monnik dat internet alleen toegankelijk was voor het onderwijs wat ze daar krijgen. Waarop wij als gepassioneerde-social-media-freaks vroegen; ‘En zit je dan niet stiekem op Facebook?’ Het oranje gewaad over zijn schouders begon wat te schudden en hij kon niet verbergen dat dat ook wel eens gebeurde. Ter bevestiging keken we achterom en zagen we zijn vrienden met een smartphone foto’s maken van zijn gesprek met ons.

thailand

Chiang Rai

Chiang Rai ligt in het noorden van Thailand en is mede hierdoor voor veel (vluchtige) reizigers geen hotspot. De hoofdstad van de gelijknamige provincie, tevens de meest noordelijke provincie, is vooral bekend vanwege Wat Rong Khun (de Witte Tempel). Het verhaal achter het ontstaan van deze tempel is erg indrukwekkend, maar helaas niet relevant voor deze blog. Bij deze verwijs ik jullie dus naar Google. Gebruik een creatieve zoekterm om er achter te komen.. Anyway, in Chiang Rai verbleven wij in het Ann Hostel. Een prima en rustig hostel buiten het ‘centrum’. Aan het einde van de straat bevindt zich een klein restaurantje gerund door een vader, moeder en hun zoon. De menukaart, zoals je zo vaak tegen komt/zult komen, is pure Word Art. Dit is wellicht bekend van je werkstukken op de basisschool. In gebrekkig Engels en met behulp van de toegevoegde afbeeldingen uit de lokale zoekmachine, konden we toch duidelijk maken dat wij de Pad Thai wilde bestellen. “Not spicy” kenden ze helaas nog niet. Vader stond in de keuken, moeder deed de bediening en hun zoon sprong bij daar waar nodig. Als blijk van waardering gaven wij ze wat extra geld. Ze begonnen te glunderen en duidelijk was dat ze alle kleine beetjes extra ook zeker kunnen gebruiken. Sinds ons eerste avondmaal hier hebben we besloten er ook te gaan ontbijten. Hier waren ze zo van onder de indruk dat we de volgende avond een extra schaaltje met nootjes op tafel kregen. “Khop khoen kha”, zeiden wij op ons beste Thais. Waarop moeder met tranen in haar ogen een kleine, maar lieve glimlach tevoorschijn toverde. Dit deed mij beseffen dat er zo weinig voor nodig is om iemand, die van het minimale moet leven, een extraatje te geven.

Ondanks dat de apparatuur toe was aan vervanging, de kleedjes op tafel roken naar rotte vis en het dak lek was, hadden ze de nieuwste smartphones. Of wij even met ze op de foto wilden? Uiteraard. Een foto met een gouden randje.

thailand

In mijn volgende blog stel ik jullie voor aan een man die aan de Mekong is opgegroeid en ons zijn dorp heeft laten zien, waar nog praktisch geen toerist geweest was. Ik heb het over; LAOS. Stay tuned.

Mis nooit meer een topdeal!