Typisch Sebastiaan Labrie: kersverse vader! | Weflycheap

Typisch Sebastiaan Labrie: kersverse vader!

Mijn vrouw en ik hebben drie maanden geleden een klein ventje in ons leven mogen verwelkomen. Hij heet Ziggy en vindt het leven tot nu toe best ok. De melk is prima, de bedjes zijn warm en er wordt veel gelachen. Geen reden tot klagen over de bediening. Wij, als new born ouders, bevestigen alleen maar dat alle clichés waar zijn. Het is waanzinnig fijn om naar je eigen kind te kijken, die het goed doet. Die blij is. Tegelijkertijd is het ook totaal weird om plots met kinderboodschappen enzo bezig te zijn. We moeten er vaak om lachen.Hoe anders was dat een jaar geleden. 

Wij hadden reeds al duidelijk besloten om dit leven met z’n tweetjes door te stampen en vooral creatief met onze vrijheid om te gaan m.a.w. veel te reizen. We delen de diepe wens om op veel plekken van de wereld te kunnen bestaan en vaardigheden op te pikken, waardoor we ons rijker voelen. Ik zou het tof vinden als ik Spaans zou kunnen spreken. Capoeira moet een fijne manier zijn om je lichaam te kunnen bewegen. Doe mij maar 3 maanden Brazilië en een basiscursus.  Aryuvedische massage? Ik heb er een paar mogen ontvangen in Varkala, India en ik vond 't echt wel wat. Ze integreren een ander deel van het spectrum. Ze kijken naar een groter totaalplaatje van je welzijn als ‘patiënt’. Ik zeg niet beter, maar zou best een tijdje aan die kennis willen snuffelen.Gooi daar ook Kim’s ideeën bij en je begrijpt het leven dat we voor ogen hadden. Meer en meer met z’n tweeën de wereld intrekken, veel meemaken en dingen leren waar je blij van wordt. Waarom niet? Hoe je 't vorm geeft en dat 't ook ergens over gaat, waren we druk mee bezig, maar da’s een mooi bestaan, leek ons. Met zijn tweeën free as a bird.Hoezo dan toch uitbreidden naar drie?Tsja, da’s 't wonderlijk en liefdevol gevolg van een stedentrip. In Antwerpen.Vorig jaar ben ik midden september getrouwd in een periode van drukte. We hadden serieus een fantastische dag, maar moesten daarna snel met werkopdrachten en andere verplichten aan de haal. Amper de tijd om t allemaal binnen te laten komen. We moesten door. Begin november besloten we basta en boekten een hotel in de Belgische stad. Effe een breakie. Effe op adem komen.En wat is bijtanken toch goed te doen in een leuke stad. Super. Bij aankomst zoek je een gezellig tent om te toasten op een weekend-weg. Vanaf 'kling' wordt er de komende dagen alleen maar gedaan, waar je zin in hebt. Dat mag ook wakker worden in hotelkamer en kansloos docu op Discovery kijken zijn. Ja, mag best. Daarna slordig douchen (of juist uitgebreid) en vruchten of eieren en spek opzoeken. Goedemorgen mimosa en dan slenterassen. Door de straten slenteren afgewisseld met pitstop op terras.Niet iedereen houdt ervan, wij wel. Ontspannen de tijd nemen om te onderzoeken, waar je oog op valt. Zo heb je op de Kloosterstraat interieurwinkels... Damn. ’T levert goed voedsel voor conversatie bij een volgende kroeg. Moet overigens wel toegeven dat wij Bourgondiërs zijn, dus in België zijn we goed op onze plek. De mensen zijn er ook zo vriendelijk. Willen je het echt naar de zin maken. Als je ook ooit echt mooie pure en zo duurzaam mogelijke vis wil eten, ga dan naar fiskebar-restaurant. Zit aan op t plein, Marnixplaats en ze prepareren bv een briljante fish and chips. Klinkt niet chic, maar wij komen ervoor terug. Zo lekker.

Ja, steden zijn leuk. Er zijn er ook nog zoveel meer, waar ik over wil schrijven en dat ga ik ook doen. Het mooie van een stedentrip is de hoeveelheid prikkels. Er is voor ieder wat wils. Je bent voor een paar dagen weg, hoeft niet duur en je laat je leiden door je zin als kompas en wie weet wat je meemaakt. Je weet nooit waar je eindigt.Wij hebben zomaar een kind ;-)

Mis nooit meer een topdeal!