Studeren om de wereld te zien: thuisblijven was geen optie! | Weflycheap

Studeren om de wereld te zien: thuisblijven was geen optie!

Terug in de tijd: mei 2014. In het derde jaar van de bachelor opleiding Culturele Antropologie en Ontwikkelingsstudies staat er een leerproject op de planning. Tijdens dit onderzoek van vier weken verzamel je data die je na afloop verwerkt in je bachelorscriptie. Bij ons in Nijmegen kan je kiezen uit Ghana, India, Mexico of Nederland. Ik doe deze studie deels om de wereld te zien, dus thuisblijven was geen optie! Vooral vanwege mijn interesse in religie en met name het Hindoeïsme koos ik voor India om daar onderzoek te doen naar de bruidsschat. In het eerste deel van mijn blogs neem ik jullie de komende maanden een paar weken mee op avontuur in dit veelzijdige land met al haar pracht en narigheden. Vanaf september springen we een jaar verder, naar mijn halfjarige studie in het buitenland. Waar dat was? Dat blijft nog even een verrassing!

Welkom in India!

Blog 1, DelhiOm tien uur ’s avonds lokale tijd kwamen we met zeven meiden aan in New Delhi om eerst een week de toerist uit te hangen. Op het vliegveld was het een enorm kabaal en de hitte kwam ons al tegemoet. En dat op dit tijdstip! Wat moet dat overdag dan wel niet zijn? In de aankomsthal krioelde het van de Indiase mannen met bordjes ‘taxi’, namen van reizigers of een hotel. Wij zouden ook opgehaald worden, maar ons mannetje stond er niet tussen, dus namen we twee taxi’s waarbij onze koffers bovenop het dak werden gebonden. Dat zal hier altijd wel zo gaan, maar heel veilig voelde het niet. Op straat was het een chaos van jewelste, het was broeierig warm, vies, onaangenaam en op straat liepen koeien en straathonden tussen al het verkeer door dat bestond uit zigzaggende taxi’s, vrachtauto’s, personenwagens, tuktuks en een enkele fietser. Ook het straatje van het hotel was even schrikken: het was erg vies, oud en we voelden ons niet erg veilig. Gelukkig viel het van binnen mee en was het de volgende dag in het licht wat minder beangstigend.

Treinen

We konden maar een paar uur slapen, want rond zes uur in de ochtend stond er een taxi voor ons klaar om ons naar het treinstation te brengen. Op naar de Taj Mahal! Op het station leken wij de enige toeristen en werden erg aangestaard alsof men nog nooit blanken had gezien. Het stonk er naar urine, op de rails lag afval, er liepen ratten en het was erg smerig. Maar ja, had ik het anders verwacht? De trein was erg lang en typisch zoals ik verwachtte, al zaten de mensen nog net niet op het dak. De coupés met lagere klassen hadden tralies voor de ramen, men zat helemaal op elkaar gepropt en erg comfortabel zag het er niet uit. Gelukkig hadden wij een hogere klasse geboekt met airco en fatsoenlijke zitplaatsen. Onderweg kon ik door mijn gelige raampje niet veel zien, maar alles wat ik zag, kon ik nog niet helemaal verwerken. De omgeving zag er erg arm uit: kleine huisjes, overal afval, dieren en slapende mensen op straat. Er liepen Indiase locals over de rails, kinderen verzamelden plastic flessen en men deed hier ‘gewoon’ hun behoefte op of naast het spoor.

Blog 1, Treinen

Taj Mahal

Aangekomen in Agra werden we meteen belaagd door ‘taxi taxi?’. Ik vond het maar niks en voelde me niet op m’n gemak. Toch kun je hier zonder gids weinig en dus besloten we met een goede deal twee taxi’s en een gids te nemen bij iemand die niet zo opdringerig was en lieten ons vervoeren naar één van de mooiste bouwwerken ter wereld en een symbool van India: de Taj Mahal! Een wit marmeren mausoleum uit de zeventiende eeuw die Shah Jahan, een heerser van het Mogolrijk, als grafmonument voor zijn echtgenote Mumtaz Mahal liet bouwen. Ik voelde me erg westers toen we door de gids werden meegenomen naar de ‘toeristenrij’. We liepen langs de lange rij met locals en mochten vooraan aansluiten. Het voelde verschrikkelijk, oneerlijk en tegennatuurlijk en ik vond het niet prettig, maar aan de andere kant betaalden wij zo’n tien euro en mensen uit India maar 25 cent. Tja, zo gaat dat hier. Het bouwwerk was overweldigend, ook al herkende je het van het internet en uit de toeristenboekjes. In het echt was het stukken mooier, maar het voelde wat onrealistisch dat we er echt waren en ik besefte niet helemaal wat ik zag. Ik probeerde alles in me op te nemen, want het waren veel indrukken. Zeker op zo’n eerste dag in India. Al dit begin was nog erg wennen: de wegen, de viezigheid, de mensen, de hitte. Het zou alleen maar beter kunnen worden. Toch? Helaas verliep de treinreis terug naar Delhi ook niet helemaal soepel, maar dat lees je in mijn volgende blog! :)

Blog 1, Taj Mahal

Mis nooit meer een topdeal!