Studeren in het Buitenland - Één dag studeren in Maleisië | Weflycheap

Studeren in het Buitenland - Één dag studeren in Maleisië

Één dag studeren in Maleisië

Het is woensdagochtend 9 uur, de wekker gaat. Tijd voor een dagje school in Maleisië! Ik spring onder de koude douche, want warm water hebben ze hier niet (en dat wil je ook niet). Ik stop twee witte droge casino boterhammen in het broodrooster en besmeer ze vervolgens met Nutella. Het droge brood is het enige brood dat ze hier hebben en pasta of jam is het enige soort beleg. De Maleisiërs eten namelijk nooit brood, ze eten drie keer per dag rijst…

rsz_20160203_083054

Ik pak de lift naar beneden en zodra de deuren open gaan, slaat de hitte toe; 33 graden. Op de hoek van de straat ben ik al helemaal bezweet. Onderweg naar de campus probeer ik het drukke verkeer te vermijden en wordt er een paar keer naar me getoeterd en gefloten. De reden hiervoor snap ik nog steeds niet helemaal. Ik draag namelijk een lange broek en een t-shirt met lange mouwen, precies zoals de universiteit het van mij verwacht.De weg naar de campus duurt zo'n 20 minuten en is deels heuvel op. Eenmaal aangekomen bij het klaslokaal ontmoet ik mijn eveneens bezwete vrienden. Ze vertellen me lachend hoe makkelijk het tentamen was dat ze gisteren hadden en dat een vraag op het examen was 'Noem vijf Europese landen.' We betreden vervolgens samen het klaslokaal van 'Economic transformation in Southeast Asia'. Een schattig Maleis mannetje met een brilletje verwelkomt ons hartelijk en start de les. Het is leuk om te zien met hoeveel plezier hij les geeft. En om eerlijk te zijn, hij is best een goede docent! Hij leert ons een hoop over de economie in Zuidoost-Azië. Één ding dat me duidelijk wordt door deze lessen, is dat alle landen in Zuidoost-Azië op veel gebieden nauwelijks met elkaar te vergelijken zijn. Terwijl ik altijd dacht dat Azië één pot nat was. Niet dus! De les stopt een uur voor tijd. De docent had alles gezegd wat hij wilde zeggen, dus we konden gaan.Alle exchange studenten verzamelen zich in groepen naar de food court: onze vaste lunch plek met Aziatisch eten. Rijst als ontbijt zal ik nooit aan beginnen, maar rijst als lunch kan ik wel aan wennen. Er zijn zo veel verschillende gerechten, dat we als doel stellen om alle gerechten een keer geprobeerd te hebben voordat we Maleisië weer verlaten. Dit keer koos ik fried prawn rice. Nog niet eerder op, maar het was heerlijk! En slechts 1 euro en 8 cent. Daar krijg je in Nederland nog geen kroepoek voor. Na de lunchpauze was het tijd voor een lecturer van het vak ‘Societies and cultures of  Southeast Asia’. Na 15 minuten wachten krijgt één van de leerlingen een sms’je van de docent dat hij wat later komt. Na 35 minuten komt hij binnengestormd. Hij had duidelijk gehaast.

979cf7a8-0ec4-4060-b9f8-0f0cfaac2992

Het was een jonge, vrolijke jongen met Afrikaanse afkomst. Hij was voor een paar weken onze vervangdocent, omdat onze officiële docente een antropologisch onderzoek deed in het buitenland. De Afrikaanse jongen start de beamer een speelt een video af waarin onze officiële docente ons vanuit een ander land les geeft. Het kan allemaal hier in Maleisië! Braaf maken we aantekeningen en een uur voor tijd mochten we het klaslokaal weer verlaten.Op mijn gemakje loop ik vervolgens over de tropische campus naar het leslokaal van het vak ‘Criminologie’. We hebben voor dit vak normaal gesproken ’s middags een tutorial van een uur waarin we presentaties moeten geven en ’s avonds een lecturer van 20:00 tot 22:00 (dit zijn toch geen tijden?!). Het eerste half uur van de tutorial praatte de docent vol met grapjes. Aangezien hij zowel Engels als Maleis door elkaar praat, zijn hijzelf en de lokale studenten de enige die erom kunnen lachen. Het tweede half uur is het tijd voor de presentaties. Ik had mijn presentatie over prostitutie al gegeven, dus dit keer waren er twee lokale studenten aan de beurt. Verlegen staan er twee meisjes met een hoofddoek vooraan de klas. Tot mijn verbazing was hun presentatie over drugs ontzettend goed. Jammer dat de docent dit niet heeft kunnen zien, die zat tijdens de presentatie voortdurend op zijn telefoon… Aan het eind van de les stap ik op de docent af om hem te vertellen dat ik ’s avonds niet bij de lecturer kan zijn, omdat ik naar Vietnam vlieg. Het kan hem echter niet zo veel schelen, als ik hem maar een email-tje stuur zodat het zwart op wit staat. Fine by me! Ik ren daarom snel naar huis om mijn tas in te pakken, haal nog even een burger bij het burgerbarretjes op de hoek van de straat, en neem een taxi richting het vliegveld. Studeren zit er weer op voor de komende twee weken.Heel veel liefs, vanuit Maleisië!

Mis nooit meer een topdeal!