Twee motoren, twee meiden, één missie… Lees snel verder! | Weflycheap

Twee motoren, twee meiden, één missie… Lees snel verder!

Twee motoren, twee meiden, één missie…

Vrij zijn, ze wil alleen maar vrij zijn

Al vanaf dat ik een klein meisje ben droom ik van vrijheid. Gaan en staan waar je wil, wanneer je wil, met wie je maar wil. Motoren associeerde ik altijd met dat verlangen. Toen ik op mijn achttiende nog maar drie maanden mijn autorijbewijs had, standaard veel te hard reed en al twee keer ergens tegenaan was gebotst, besloot ik dat ik beter even kon wachten met het behalen van mijn motorrijbewijs tot ik iets ouder was en meer rijervaring had opgedaan. Wel zo veilig.

motoren

Grensverleggend

Inmiddels ben ik 31 jaar. Ietsjepietsjes ouder, vele malen wijzer en sinds één jaar trotse bezitter van het felbegeerde roze pasje én een eigen motor. Mijn scheurijzer komt uit 2003, hetzelfde jaar waarin ik mijn autorijbewijs behaalde. We hebben dus ongeveer evenveel rijervaring opgedaan en zijn ook qua karakter goed aan mekaar gewaagd. Makkelijk startend, sterk en levendig. Een sportieve allrounder die vlot reageert op gas. Nadat ik afgelopen zomer zoveel mogelijk uurtjes met mijn nieuwe vriendje door Nederland heb getoerd, besloot ik dat het nu wel eens tijd was om onze grenzen te verleggen naar Duitsland. Een vriendin van me heeft onlangs ook haar motorrijbewijs gehaald dus ik vond al snel een partner in crime. Na wat bureauonderzoek bleek de Eifel uitermate geschikt voor ons snode plan. Op maar vier uur reisafstand van onze woonplaats kom je in dit bergachtige natuurgebied. Lees: veel afdalingen en haarspeldbochtjes! Lekker loeren dus als je vanaf de bergen naar het dal komt gereden.

Jetzt geht’s looos

Op de dag van vertrek hebben we de Nederlandse files kunnen omzeilen door er tussendoor te rijden en al flink kunnen blazen over de Deutsche Autobahn. Mijn vriendje brulde van plezier toen ik hem opentrok en was nog lang niet uitgeraasd, maar ik durfde echt niet harder dan 200 km per uur (sorry mama, dit vind jij natuurlijk al veel te hard). Ter hoogte van Rheinbach werd het landschap zo mooi dat we de rest van de route binnendoor hebben gepakt. Hoe dieper we in de Eifel kwamen, hoe meer we betoverd raakten door de omgeving. Gelukkig mochten we al vrij snel afdalen naar de Moezel die zich kronkelend een weg baande door het dal.

1000 bochten route

Na een nachtje slapen in ons goedkope hostel-zonder-gordijnen (tsjah, je moet toch ergens op besparen voor die prijs) werden we al vroeg gewekt door de zon. De 1000 bochten route doet zijn naam in ieder geval eer aan (ik heb ze niet geteld maar geloof het meteen). 250 km lang puur genieten van een steeds afwisselend landschap. Dwars door oeroude bossen in alle herfsttinten groen, geel, oranje en rood. Over hoge toppen met vergezichten over groene valleien. Door diepe dalen langs de Moezel die schitterde in het zonlicht en de bergen reflecteerde. Langs ontelbare wijnstokken met rijpe druiven die klaar waren om geplukt te worden, zodat straks de wijnfeesten in deze regio kunnen losbarsten. Door typische Duitse dorpjes waar sommige mensen serieus nog in traditionele dirndls lopen... Elke bocht wachtte ons weer een nieuwe verrassing.

motorenmotorenmotorenmotoren

Vriendschap is... elkaars ketting smeren

De tweede dag waren we ook al vroeg uit de veren. Buienradar gaf aan dat het de hele dag zou regenen maar ‘s ochtends hadden we geluk. Ik wilde nét zeggen dat het weerbericht toch nooit klopt toen we in een wolkbreuk belandden met onweer, midden in de bergen tussen de bomen op spiegelglad nat bochtig wegdek vol met bladeren. Oepsie! Gelukkig vonden we snel een eettentje waar we konden schuilen. We waren nat tot op onze onderbroek, dus na kort overleg met het personeel lieten we onze druipende motorkleding en schoenen achter in de gang. Schaars gekleed en op onze sokken gingen we het restaurant door, dat vol zat met hoogbejaarden in hun nette zondagse kledij. Hallo, ich bin Anneke und ich komme aus den Niederlanden, wie geht’s mit du? Awkward…

motoren

Murphy’s law

Ken je die wet van Murphy? Anything that can go wrong, will go wrong? Nou, dan ken je die nu. Nadat de ergste regen was overgetrokken en we onze reis wilden vervolgen, kwamen we in een gigantische file terecht. Blijkbaar waren ze in Duitsland op het fantastische idee gekomen om een snelweg af te sluiten. Aangezien we in de bergen reden, was het levensgevaarlijk om in te halen. Drie uur hebben we gedaan over 10 km. Toen ik bijna in mijn leren broek pieste (ach, hij was toch al nat) kwam er gelukkig een afslag naar een restaurantje. Daar liet ik mijn motorhandschoen in de wc vallen toen ik doortrok en mijn navigatie had ik bovenaan de trap al uit mijn trillende handjes laten vallen. Schijnt een motorrijderskwaaltje te zijn, trillende handen. We besloten de rest van de dag op onze hostelkamer door te brengen. Ideaal, die Netflix app voor op je mobiele telefoon. Een gouden tip voor alle reizigers! Oh ja, en altijd een kamer nemen met Wifi. Wel zo veilig…

motoren

Mis nooit meer een topdeal!