Ga je mee op avontuur? | Weflycheap

Ga je mee op avontuur?

Ga je mee op avontuur?

Ik ben een vrij impulsief persoon. Van de een op de andere dag kan ik besluiten om alles radicaal anders te gaan doen. Zo heb ik ooit al eens mijn eetgewoontes onder de loep gehouden en snoep afgezworen, heb ik mijn handschrift proberen te veranderen, ben ik al drie keer begonnen met het leren van een nieuwe taal en ben ik minimaal een keer per maand van plan om mijn baan op te zeggen en de wereld rond te gaan reizen.

Ondertussen drink ik elke dag braaf m’n groene smoothie en eet ik een salade. Maar eet ik ook nog steeds een hele zak snoep leeg ter compensatie. Dat is die balans, waar ze het in tijdschriften altijd over hebben. Mijn kladblokken staan vol met zinnen in drie verschillende handschriften, omdat ik het niet voor elkaar krijg om consequent bij een vorm te blijven. Ik kan in vijf verschillende talen “de man eet een appel” zeggen. Maar de wegvragen, en het antwoord begrijpen, doe ik nog steeds niet. Allerlei voorbeelden van nooit doorgezette beslissingen. Genomen in een kwestie van seconden.

En wat betreft die baan? Gelukkig besef ik me ook elke maand precies op tijd dat reizen niet gratis is. En zonder baan, blijven ook de centjes uit. Hoe vaak ik ook roep dat ik werk om te leven en niet leef om te werken, vind ik mezelf toch altijd weer terug op dezelfde plek. Aan een bureau, achter een computer van negen tot vijf. Wegdromend bij foto’s van verre bestemmingen met daaroverheen cliché quotes gekalkt.

a9c1432fd86d200b0e3356c91f934ac6-640x300

Dan denk ik weer aan m’n lege scratchmap thuis (reisjes voor de map, tel ik niet mee). En aan de app op mijn telefoon die mij vertelde dat ik welgeteld zeven hele procenten van de wereld heb gezien. Zeven procent! Dan begint het toch te kriebelen. Zo’n gevoel in je buik dat eigenlijk niet te negeren valt. Het is een beetje als ongesteld zijn, maar dan minder murderscene-ish.

rioFiguur 1: zo ziet 7 % van de wereld er dus uit.

En toen was er die mogelijkheid: een aflopend contract. Met beide handen heb ik deze kans aangegrepen en meteen het internet afgestruind voor een goede deal. Zuid-Amerika was het doel. en na een kleine 15 minuten en heel wat interne mental breakdowns verder lag er toch een vliegticket in mijn digitale mandje. Beginpunt, Brazilië. Vertrek, veel te snel. Terugkomst? Tweeëneenhalve maand later.

Fast forward naar twee weken voor vertrek. Een moeder nog steeds over de rooie en ook mijn vriendinnen verklaren me voor gek. Ze hebben de rampscenario’s al voor me uitgewerkt. Maar goed, je bent jong en je wilt wat.

Maar wat doe je dan als je uit het niets een nieuwe baan aangeboden krijgt? Een uitkering is niet alles, en je betaald er zeker geen reis naar de andere kant van de wereld mee. Wellicht de andere kant van Nederland. Ach, Scheveningen is toch bijna hetzelfde als de Copacabana?

IMG_0024Figuur 2: Scheveningen of Copacabana? Wie kan het zeggen?

Met pijn in je hart boekte ik mijn ticket om en kocht een kaartje voor een festival wat ik eigenlijk zou missen. Twee weken Rio de Janeiro it is. De eerste van vele intercontinentale reizen die hopelijk nog gaan volgen.

In deze maand zal ik een aantal verhalen delen over mijn reis, welke stiekem “gewoon” een vakantie was, naar Rio de Janeiro. Waar ik heb geleefd als doorgewinterde backpacker. Ga je mee op avontuur?

Mis nooit meer een topdeal!