Do you smoke weed?

Do you smoke weed?

Als je terug komt naar land van oorsprong, na een poosje als backpacker gereisd te hebben, ga je moeite hebben met het voeren van een normaal gesprek. Zelfs al ben je maar twee weken weggeweest. In een hostel hoef je namelijk weinig tot geen moeite te doen om nieuwe vrienden te maken. Met name als je alleen bent. Dat zijn jullie namelijk allemaal. Iedereen is alleen, iedereen stinkt, iedereen is alcohol verslaafd en de gesprekken zijn allemaal hetzelfde.

 weed

Hey! Hoe heet je? 

Als ik mijn naam uitspreek zie ik al een verwarde blik over de gezichten komen. Of ik dat nog een keer kan herhalen. Natuurlijk, Femke. Ik vermeld er nog even bij dat het een zeer Hollandse naam is. Na drie keer geef ik het op, spreek me dan maar aan bij m’n tweede naam, Adriana. Die lukt meestal wel de eerste keer. Bedankt pap en mam, voor deze onuitspreekbare naam in zo’n 95% van de wereld.

Waar kom je vandaan? 

Oh, had je dat niet opgepikt uit mijn relaas over mijn naam bij je vorige vraag? Ik kom uit Nederland. Nee, niet Amsterdam, Eindhoven. Of ik ook wiet rook? Uiteraard. Terwijl ik op klompen door m’n tulpentuin loop vlak langs de windmolens. Smaakt heerlijk bij een stukje kaas!weed

Bij het horen van mijn land van origine springen mijn mede hostel gasten een gat in de lucht. Ze hebben eindelijk een Nederlander gevonden voor in hun Europese Unie. Ik word meteen opgenomen in deze groep afkomstig uit half Europa. Portugees ga ik hier niet leren, dat mag duidelijk zijn. Iedereen spreekt vloeiend Engels. En in dat Engels moeten er wel nog een aantal vragen worden gesteld: 

Hoelang ben je al onderweg? 

Nou, al welgeteld 24 uur. Kom regelrecht vanuit Nederland via Madrid Brazilië ingevlogen.

Maar dan blijf je zeker nog wel even? 

Ook niet. In tegenstelling tot jullie allemaal ben ik die simpele ziel die gewoon even twee weekjes vakantie komt vieren. In dezelfde stad. In hetzelfde hostel. Ja, jammer hè? Vind ik ook.

weed

Ik zie een zweempje medeleven. En om eerlijk te zijn vind ik mezelf ook best sneu. Daar zit je dan, als ordinaire vakantieganger, tussen de doorgewinterde backpackers. Stuk voor stuk al minimaal drie maanden onderweg, de meest wilde avonturen meegemaakt. Beroofd, geslagen, de ware liefde tegengekomen. Allen in Rio om daar nog even de laatste zonnestraaltjes mee te pakken voordat het vliegtuig weer richting Europa gaat. En dat terwijl de regen met bakken uit de hemel komt. Gelukkig doen de caipirinha’s van 700 milliliter gauw genoeg hun werk, en ben ik snel vergeten hoe kort ik nog heb.

Mis nooit meer een topdeal!