Ode aan Palomino, Colombia!

Ode aan Palomino

Na twee weken San Gil zijn we verder gereisd naar het Noorden. Via het stadje Valludpar reisden we naar de Caribische kust, naar het dorpje Palomino. Het was wel even spannend of we de eindbestemming zouden halen omdat de bus bijna in de brand vloog, maar misschien zorgde dat er wel voor dat het in Palomino extra fijn was. Zo fijn dat we besloten er een week lang ons leven te vieren.

foto 1 (6)

Het dorpje

Vanaf de eerste seconde voelde Palomino een beetje als thuis komen. Er kwam direct een local op ons af om ons te helpen bij het zoeken van een hostel. Vaak voelt dit opdringerig of wil deze persoon helpen in ruil voor geld, maar nu voelde het direct oprecht. Nadat we ons geïnstaleerd hadden in het hostel, zijn we eerst even het dorpje gaan bekijken. In het hele dorpje voel je de fijne Caribische vibe, die uiteindelijk het beste tot zijn recht komt op het strand zelf. Overal zitten groepjes locals aan lange tafels verse vis te eten, drinken jongens met rastahaar een biertje of drinken toeristen uit een kokosnoot. Eigenlijk is de leukste activiteit gewoon een beetje niks doen en van het leven genieten. Eventueel kun je dit doen in een tube op de rivier die door de jungle en het dorpje stroomt en uitkomt in de zee.

foto 2 (6)

Het hostel

Wat Palomino extra leuk maakte was het hostel waar we in verbleven, Sofa King Bueno. Het werd gerund door drie Fransen, die het hostel voor een groot deel zelf hadden gebouwd. Het leek een beetje op een Spikerdoarphut (timmerdorp), maar dan nog veel mooier. De Fransen waren alle drie lieve schatten, die je nog meer thuis lieten voelen. Het was ook niet voor niks dat vrijwel alle gasten een week of langer bleven hangen en iedere ochtend besloten om toch nog maar een dagje extra te blijven. We waren met zijn allen net een familie en konden niet afscheid nemen van elkaar. Zo was Palomino ook de perfecte plek om het nieuwe jaar in te luiden.

foto 3 (6)

Oud en Nieuw

Voor een groot deel kwam dit ook omdat ons hostel zelf een techno feest organiseerde die 24 uur zou duren. Helaas keurde de politie dit op het laatste moment toch niet meer helemaal goed en mocht het feest nog maar tot 2 uur duren. Toch hield dat de meeste mensen niet tegen. We begonnen het feest vroeg op de avond met onze kleine familie, maar al snel stond het hostel vol met mensen vanuit de hele wereld. Het was zo leuk dat we de jaarwisseling bijna misten, maar eigenlijk gaf dat niks. Zo leuk was het jaar nog nooit begonnen. Om 2 uur zetten we het feest door op het strand, in plaats van techno speelde hier een band op trommels en op fluiten en danste iedereen tot de zon op kwam op blote voeten in het zand. Het meeste bijzondere moment was de zonsopkomst. Terwijl de wereld langzaam oranje kleurde veruilde de band hun trommels en fluiten voor gezang en gaven ze een ode aan Palomino.

foto 4 (6)

Mis nooit meer een topdeal!