Nightbiken, sterren loeren en paars aanlopen op de Sallandse Heuvelrug! | Weflycheap

Nightbiken, sterren loeren en paars aanlopen op de Sallandse Heuvelrug!

Nightbiken, sterren loeren en paars aanlopen op de Sallandse Heuvelrug  

Toerist in eigen land  

Inmiddels zal het de meeste lezers wel duidelijk zijn dat het mijn doel is om mensen te inspireren op reis te gaan in eigen land. Verre reizen worden al gauw interessant en fascinerend gevonden, maar niet iedereen kan die betalen of er de benodigde tijd voor vrijmaken. Bovendien valt er in ons eigen land ook genoeg moois te ontdekken. We hebben hier misschien geen velden vol roze bloeiende kersenbomen zoals in de Japanse lente, maar wel prachtige paarse bloeiende heidevelden in onze eigen Nederlandse nazomer! Die heidevelden vind je verspreid over het gehele land in natuurgebieden en Nationale Parken. Hoog tijd dus om verslag uit te brengen van de twintig Nationale Parken die Nederland rijk is. In deze blog lees je alles over Nationaal Park Sallandse Heuvelrug.  

Sallandse Heuvelrug  

De Sallandse Heuvelrug is een stuwwal die zo'n honderdvijftigduizend jaar geleden is ontstaan in de voorlaatste ijstijd. Voorafgaand aan de ijsbedekking hadden grote rivieren hier dikke lagen met zand en grind afgezet. Toen het ijs tot halverwege Nederland oprukte werden die rivierafzettingen opgeduwd tot hoge stuwwallen. Omdat de heuvels zijn ontstaan door ijsmassa's van soms wel vijfhonderd meter dik, is het tegenwoordig een gebied met on-Nederlandse vergezichten over uitgestrekte bossen en grote golvende heidevelden: één van de grootste aaneengesloten gebieden met droge heide in West-Europa! Het zal dus niet zo’n verrassing voor je zijn als ik vertel dat je in dit gebied uitstekend kunt wandelen of mountainbiken.  

Flower power  

Nou ben ik best wel een hippie kind. Niet dat ik letterlijk in mijn nakie op blote voeten met bomen sta te kroelen, maar ik ren wel meteen de heide op zodra die in de bloei staat (een beetje zoals een manisch persoon die haar hele leven opgesloten heeft gezeten in een donkere kelder). Omdat de heide maar een paar weken per jaar in bloei staat en omdat moeder natuur de laatste tijd een beetje Harry-in-de-Warry is (klimaatverandering, anybody?) moet je elk jaar even goed kijken wanneer de heide op zijn diepste paars is (of gewoon even het bezoekerscentrum bellen) en dan dus de hei oprennen. Gillend van blijdschap en (als dat je ding is) van mijn part naakt. Ik houd je niet tegen (de politie misschien wel).  

Utrecht

Pretty in purple  

Een vriend en ik kozen halverwege augustus vorig jaar voor de blauwe palenroute vanaf het bezoekerscentrum bij Nijverdal (overigens gewoon met onze kleren aan, niet dat jullie je daar nu allemaal rare beelden bij voorstellen, stelletje viespeuken). Ik waande me weer helemaal een klein meisje in de Efteling met alle paarse pracht om me heen: de droomvlucht is er niets bij. Mocht jij ook even terug willen naar je kindertijd, vergeet dan niet om ook op de blauwe palen te blijven letten. Anders raak je net zoals wij de weg kwijt en ben je verdoemd om het laatste stuk van de wandeling langs saaie weilanden te lopen. En omdat je dat stom vindt, word je gedwongen om de duizend calorieën die je nét hebt verbrand er weer aan te eten met de lekkere streekproducten die ze serveren in het bezoekerscentrum. 

Utrecht

Emo-eten  

Het aardbeientaartje is overigens echt een aanrader en de smoothie en het broodje pulled pork ook. Voor je portemonnee is dat een stuk minder aangenaam, want erg goedkoop is het allemaal niet. Als je vervolgens zó schrikt van de rekening moet je jezelf weer troosten met een leuk souvenirtje (ik ben gegaan voor de superleuke maar compleet nutteloze drinkhoorn, gemaakt van de hoorn van een ram) en als je dan thuiskomt vraag je jezelf echt af wat je er in godsnaam mee moet. Dus: niet teveel dromen, de blauwe palen blijven volgen en gewoon braaf je zelfgesmeerde bammetjes opeten.  

Utrecht

Zie de maan schijnt door de bomen  

Naast lekker eten en leuke hebbedingetjes vind je in het buitencentrum van de Sallandse Heuvelrug ook een sterrenwacht die toegankelijk is voor publiek. Er is in dit natuurgebied relatief weinig lichtvervuiling, waardoor je bij een heldere avond wel duizend sterren met het blote oog kan waarnemen. Nu ben ik toevallig niet alleen een natuurfreak maar ook een science geek. Daarom ging ik samen met een vriendin eind november naar de sterrenwacht voor een korte presentatie over de volle maan en over het nachtleven in het bos. Uiteraard mochten we daarbij het planetarium en de koepel bekijken.  

Utrecht

We’re all made of stars 

Met behulp van een supersonische telescoop stonden we gefascineerd naar sterren te loeren die wel anderhalf miljoen lichtjaar ver weg aan de hemel schitterden. De enthousiaste vrijwilligers leerden ons meteen van alles over de Orion nevel en zelf mochten we ook nog even naar een neveltje kijken. Tot slot hebben we een nachtwandeling gemaakt onder begeleiding van de boswachter en de vrijwilliger van de sterrenwacht. Om ons heen hoorden we uilen krassen (en mensen die het toch wel een beetje spannend vonden om door een donker bos te lopen zenuwachtig lachen). Op de uitgestrekte heide kwam de sterrenhemel goed tot haar recht en leerden we diverse sterrenbeelden van elkaar te onderscheiden. Supertof om op deze manier de nachtelijke natuur te beleven!  

utrecht

Nightbiken  

Als we het dan toch hebben over stoere nachtelijke escapades op de Sallandse Heuvelrug, mag de nightbike experience die elk jaar wordt georganiseerd door De Wilgenweard in Nijverdal zeker niet ontbreken. Toen ik zag dat er 250 mensen zouden meedoen aan dit sportieve evenement heb ik me zonder na te denken ook spontaan aangemeld. Mountainbiken door het pikkedonker met alleen maar een klein lampje om mee te navigeren leek me geweldig! Dat ik maar één keer in mijn leven eerder op een mountainbike had gezeten leek me niet zo’n bezwaar. Zo kwam het dat ik eind december mijn gehuurde mountainbike in ontvangst nam om te beginnen aan de dertig kilometer lange speurtocht door een donker bos. Het viel me al op dat mijn beste vriendin en ik zowat de enige dames waren die meededen. Ook waren we de jongste deelnemers én de enige zonder gesponsord fietspakje. Misschien ken je dat gezegde? Zalig zijn de onwetenden? Nou, daar zit wel wat in.  

Utrecht

Mud Masters op de fiets  

Zelf rijd ik namelijk vooral rond in mijn Volvo, fietsen doe ik bijna nooit. Mijn beste vriendinnetje wel en dat werd me al gauw pijnlijk duidelijk. Superfijn dat zij het voortouw nam en op de bewegwijzering wilde letten zodat ik me kon focussen op hoe ik precies vooruit moest komen, iets minder prettig dat ik er als een soort halve tamme achteraan fietste met mijn tong op de knieën. Het feit dat ik een paar uur per week in de sportschool doorbreng betekent blijkbaar niet dat ik ook zonder moeite even dertig kilometer kan gaan mountainbiken, oepsie! Niet alleen was het gigantisch zwaar om alle heuvels op te komen, ook lagen er vanwege de regenval overal diepe plassen met modder waar we onszelf doorheen moesten ploeteren. Het leek potverdikkie wel een soort Mud Masters op de fiets! Toen ik op het laatst met verzuurde benen amper nog omhoog kwam nam ik me voor om nooit meer ongetraind aan zoiets mee te doen, maar zoals altijd maakte dat gevoel plaats voor pure triomf toen ik met de blubber tussen mijn tanden de finish overkwam. De gezellige afterparty met bier en bitterballen maakte ook veel goed. De Sallandse Heuvelrug kan ik in elk geval weer afstrepen van mijn lijstje, tijd om een nieuw park te ontdekken!   

Mis nooit meer een topdeal!