Ik wil alle 50 staten van Amerika bezoeken voor mijn 35e!

Ruim 11 jaar geleden kwam ik voor het eerst in de Verenigde Staten terecht. Min of meer per ongeluk, want ik boekte last-minute een weekje New York met mijn moeder nadat mijn toenmalige vriendje plotsklaps had besloten liever met zijn vrienden op wintersport te gaan dan met mij.

De liefde voor het vriendje in kwestie was daarna snel over, maar de liefde en fascinatie voor NYC en de rest van de Verenigde Staten bleef en werd in de loop van de jaren steeds sterker. Zelfs zó sterk, dat het mijn doel is geworden om alle 50 staten van Amerika voor mijn 35e te bezoeken. De teller staat inmiddels op 39, ik heb nog ruim 4 jaar de tijd en dus goede hoop dat ik mijn doel bereik.

Roadtrip

Amerika dus. Het land van hamburgers, grote auto’s, coca cola, prachtige natuur en (country) muziek. Tijdens een van mijn laatste roadtrips vond ik het tijd om die muziek eens van dichterbij te beluisteren. En waar doe je dat nu beter dan in the deep south? Eerder was ik al in het gastvrije Alabama en in Georgia waar ik door de overload aan perziken geen muzieknoot had kunnen ontdekken. Daarom nam ik deze keer mijn vader op sleeptouw van Memphis in Tennessee naar New Orleans op zoek naar de roots van de country-, blues- en jazzmuziek.

Graceland en Memphis

Alle goede Amerikaanse bedoelingen ten spijt bleken Graceland en Memphis grote tegenvallers. Als je een hotel boekt naast het huis van Elvis Presley dat aangeprezen wordt vanwege de aanwezigheid van een gitaarvormig zwembad, kan je er natuurlijk donder op zeggen dat je in een soort pretpark belandt, maar dat ook Beale Street in downtown Memphis het moest hebben van keyboards in plaats van echte piano’s en van knipperende lampjes in enorm grote plastic palmbomen had ik niet direct aan zien komen.

Blog Anne 2

Mississippi en New Orleans

Enigszins teleurgesteld maar vol goede moed reden we de dagen daarna in onze middenklasse sedan met Johnny Cash op repeat (gekocht bij Walmart) dwars door Mississippi naar New Orleans; het (muzikale) hoogtepunt van deze roadtrip. We maakten een kleine omweg over de Natchez Trace Parkway, erg de moeite waard vanwege de rust, het prachtige uitzicht en het historische verleden van de route.

Blog anne 1Eenmaal in New Orleans konden we ons muzikale hart meer dan ophalen. We logeerden in een heerlijk hotel in het rustige Central Business District en liepen binnen drie minuten naar de gezellige drukte van het French Quarter. Daar ontdekten we in eerste instantie veel dronken Amerikanen (het zijn net Engelsen in Salou) met fluorescerende cocktails aan een keycord om hun nek in Bourbon Street, maar hadden al gauw een courtyard bar gevonden waar nog net een plekje was op het terras in de zon en waar we konden genieten van fantastische bluesmuziek.

In de loop van de avond verplaatsten we ons naar het gezellige café The 21st Amendment La Louisiane in Iberville Street waar een steengoede gipsy jazzband de sterren van de hemel speelde.

Helaas werden we de volgende dag opgejaagd door noodweer en moesten we de stad alweer verlaten om uiteindelijk ons vliegtuig niet te missen. Maar één ding weet ik heel zeker: New Orleans heeft mijn muzikale hart gestolen en ik kom zeker nog eens terug.

Mis nooit meer een topdeal!