Reistips voor de Airlie Bush | Weflycheap

Reistips voor de Airlie Bush

Reistips voor de Airlie Bush

Er zijn een aantal compleet verschillende werelden in Australië. Naast de beach en de outback is er bijvoorbeeld ook de bush. Nou, die bush mag er wezen, het is hier heus niet allemaal droogte en woestijn. Honderdduizenden vierkante meters tropisch en ongerept regenwoud. De meest uiteenlopende dieren zijn er te vinden. In Airlie Beach,  uitvalsplek naar de Whitsundays, waar ik 7 dagen verblijf, is er een fameus pad van 5 kilometer naar de top van een berg door een ‘coastal rainforrest’. Ik besluit deze te gaan bewandelen op een goede ochtend. Dat ik 3 dagen daarvoor de onderkant van mijn voet aan het rif had opengesneden en ik tot de dag nog niet bijster normaal kon lopen hield me niet tegen.

Waarschuwingen

Er waren nog wel een paar waarschuwingen voor ik op pad ging. Ten eerste was het verboden dit pad in het regenseizoen te bewandelen. Het regenseizoen is februari en maart. Mijn bewuste wandeldag was eind februari. Hmm. Ten tweede werd het streng afgeraden het pad alleen te bewandelen. Ik kon niemand zo gek krijgen om mee te gaan wandelen om 8 uur s ochtends, niet dat ik heb geprobeerd iemand zo gek te krijgen. Naast dit alles werd ook geadviseerd om een ‘first aid kit’ en meer dan genoeg proviand mee te nemen. Nou, ach, een flesje water. Genoeg voor mij. En ik had een pleister op mijn voetzool.

Het begin van het pad bleek al wel moeilijk te vinden. Geen enkel bordje om de richting te vinden ook. Het werd een zoektocht in de brandende zon, die zelfs s ochtends al uiterst fel bleek. Zwetend van geluk vind ik midden in een woonwijk aan de rand van Airlie Beach het begin van het pad.

australië

Een pittige wandeling

Het pad is steil en kronkelend. Een fijne klim. Binnen no time bevind ik me midden in een dicht woud. Het blijkt een pittige wandeling omhoog. Ik vind een goede wandelstok die mijn zwakke voet wat ondersteunt. Na een goede 15 minuten schrik ik me het apenzuur (of enig ander zuur). Een enorme spin ter grootte van een forse mensenhand in een enorm web precies op het pad recht voor mij. Hij is bezig 1 of ander groot insect te mummificeren. Ik schraap mijn moed bij elkaar en duik gebukt onder het web door. Ik kijk om. De spin zit nog waar hij zat. Dit hebben we overleefd… Door de schrik ben ik mijn wandelstok vergeten mee te nemen, deze laat ik toch maar liggen en ik wandel verder. Niet veel later merk ik dat de lucht betrekt. En al snel tikt de regen op het gebladerte. Ik heb het behoorlijk warm dus de eerste paar verkoelende druppels zijn zeer welkom. Intussen weten een aantal muggen mij te vinden. Ok, denk ik, dat moet niet erger worden. Ik loop een half uur gestaag en tevreden omhoog.

Tot het begint te stortregenen…

australië

2 uur regen

Een kwartiertje regen was leuk. 2 uur regen werd toch een beetje te veel van het goede. Schuilen kon wel een beetje, maar meteen stortten de muggen zich op mij. Teruggaan was geen optie. En uiteindelijk wist ik ook niet hoe lang het zou regenen en de paden werden meer en meer onbegaanbaar. Er bleef niks voor mij over dan doormarcheren. Na tweeeneenhalf uur kwam ik eindelijk (en tot op het bot doorweekt) op de top aan.

Hier bleek het uitzicht een grote witte soep te zijn. Net als in de Blue Mountains was het enorm mistig en kon ik alleen maar wachten tot de flarden wegtrokken en ik een paar fatsoenlijke foto’s kon maken…

De weg terug was makkelijker. Het was wel glibberen en menig Salamandertje of ander gedierte schoot voor mijn voeten langs de rimboe in. Ook de spin hing nog waar hij hing. Na een totale tocht van viereneenhalf uur was ik weer veilig in Airlie Beach waar het gewoon weer stralend zonnig en warm was. Het was lunchtijd. Het stadje deed wat het altijd al deed. Ik ging me in ieder geval eerst even koud douchen. En ik raad mensen aan niet te doen wat ik deed.

australiië

Mis nooit meer een topdeal!