Namibie Deel 2: Windhoek, Namib, Swakupmund | Weflycheap

Namibie Deel 2: Windhoek, Namib, Swakupmund

Namibie Deel 2:  Windhoek, Namib, Swakupmund

Dit reisverslag is het (veel te lang uitgestelde) vervolg op Namibie I: Kaapstad, Keetmanshoop, Windhoek! Deze blog lees je hier!We hebben lek gereden, midden in de Namib, Namibiës moederwoestijn. Niet helemaal lek, maar toch zorgwekkend lek. We beschikken over een reservewiel maar niet over technische kennis. We kiezen ervoor om met een vernietigende snelheid van tien kilometer per uur onze auto naar het eerstvolgende teken van leven te rijden.

De uitgestrektheid van Namibië doet vreemde dingen met een mens. Vanaf de achterbank gedraagt het uitzicht zich bijna als een filmclip van vijf seconden die zich eindeloos herhaalt, opnieuw en opnieuw: vlaktes, vlaktes, vlaktes, dorre boom, vlaktes vlaktes, een waas van dorheid en vlaktes. De tijd verwaait uit het raam. Uiteindelijk bereiken we Sesrim: een stenen muur, een erehaag van oud metaal, een pomp, een krik en een automonteur. Zucht van verlichting.

Ook zijn er de diepdonkere nachten, waarin we koppig doorrijden. Middernacht stranden we in nergensland op een tankstation. Het is er steenkoud, doodstil, we ademen ijslucht. Geen licht, geen teken van leven behalve een bebaarde man onder een harige deken. Het is de tankbediende, die weinig later met stenen gezicht onze tank vult. Dan verdwijnt hij weer. We stappen in de auto en rijden de nacht weer in. Iemand suggereert voorzichtig om ergens een hotel, een paar bedden te vinden. De suggestie wordt genegeerd. Geen licht, geen tegenliggers, geen geluid.

7-5505-5503-550

Wieldop

Tijdens ons verblijf in Sesrim ontdekt iemand dat onze auto een wieldop mist. Met bitter gezicht stappen twee in de auto om meter voor meter de weg terug uit te kammen, opnieuw met een vernietigende snelheid van tien kilometer per uur. De woestijn is groot als je zoekt naar een wieldop. Wonder boven wonder vinden het bliksemse ding ook nog. We juichen en heffen het artefact als overwinnaars boven ons hoofd.

Bij terugkomst horen en zien we dat een dodelijke schorpioen zich op onze deurpost heeft genesteld. De kampcommandant breekt het beest met een harde stok. De volgende dag rijden we door we naar Swakopmund.

Swakopmund

Swakopmund licht geklemd tussen de zee en het maanoppervlak van de Namib. Het bevat een gezandstraald centrum en vreemd genoeg een redelijk goed geconserveerd koloniaal verleden. Een Duits koloniaal verleden. We lopen langs stoffige Duitse huisjes, gezellige winkelborden en een Duits bakkertje.

Bij de aanblik van dat laatste beginnen al onze gezichten te glanzen, samen met de vitrine, de broodjes en de namibische bakkersfräulein. Lichtelijk geëmotioneerd maken we een selectie van broodjes die we vervolgens ontregelt opeten aan een rond tafeltje, terwijl buiten een schrale woestijnwind het stof door de straten blaast.

1614 (1)

Mis nooit meer een topdeal!