Blog #7 - Myanmar!

Yes, we mogen weer! Lees hier alles over welke bestemmingen weer te boeken zijn

Blog #7 - Myanmar!

Myanmar

Vier maanden van studeren in Maleisië zitten er alweer op. De tijd gaat als een speer! Alle lessen zijn inmiddels voorbij en ik heb alleen nog de eindexamens in het vooruitzicht. Voordat de examens beginnen krijgen alle studenten een week vrij – de zogeheten revision week. En wij zouden geen exchange studenten zijn als we die week niet gebruiken om te reizen! Bestemming: Myanmar.Myanmar heeft in 2010 heftige politieke hervormingen ondergaan, waardoor het slechts sinds zes jaar een populaire bestemming is geworden voor toeristen. Dit is nog in alle hoeken en gaten van het land te zien. Het land is primitief, onderontwikkeld en armoedig. Het eerste wat mij echter opviel na mijn aankomst in Myanmar was de vriendelijkheid van de inwoners. In plaats van Thaise verkoopsters die je geïrriteerd wegwuiven wanneer je hun armbandje niet koopt, wensen vrouwen in Myanmar je alsnog, oprecht, een fijne dag toe en helpen ze je nog de weg te vinden ook. Bovendien ben ik geen enkele inwoner tegen gekomen die me niet met een brede glimlach aankeek of me lachend toezwaaide. De inwoners zijn trots dat toeristen uitgerekend naar hún land op vakantie komen.Mijn reisprogramma bestond uit een 10-daagse rondreis van Yangon, via Mandalay naar Bagan en naar Lake Inle. Over deze tien dagen zou ik boeken vol kunnen schrijven, zó indrukwekkend was het. Helaas heb ik slechts één pagina in deze blog om mijn indrukken met jullie te delen. Daarom hierbij mijn twee favoriete bestemmingen in Myanmar:myanmar

Mingun

Mingun is een regio die zo'n twaalf kilometer van Mandalay af ligt, naast de Ayeyawaddy rivier. Na een ferrytocht van een uur stapte ik aan wal en werd ik overdonderd door indrukken. Het leek wel alsof ik in mijn geschiedenisboek van de middelbare school was gestapt! Alle inwoners begroeten me vrolijk met ‘mingalaba’. Vrouwen lopen met manden vol groenten en fruit op hun hoofd. Mannen dragen trots hun longyi (een Birmese sarong). De inwoners wassen zichzelf en hun kleren in het bruine water van de rivier. Drinkwater wordt uit een waterput gehaald. Vervoer vindt plaats met twee koeien en daarachter een wagen en huizen zijn gemaakt van bamboe en riet. En dan plotseling, staan daar de reusachtige Mingun Pahtodawgyi en de Hsinphyumae Pagoda. De Mingun Pahtodawgyi zou de grootste pagoda van de wereld moeten worden, maar na een constructie van twaalf jaar zijn ze er mee gestopt. De Pagoda vormt nu een grote ruïne waar je bovenop kan klimmen voor een uitzicht over Mingun. Mijn schoenen gingen uit en mijn lange broek ging aan, dit wordt namelijk bij iedere tempel of bezichtiging in Myanmar van de toeristen verwacht. Ik betrad de ruïne, maar al snel kwam ik erachter dat het nog niet zo makkelijk was om de top te bereiken. Niet omdat het een zware klim was, maar omdat de stenen zo ongelofelijk heet waren! Het was 35 graden in Mingun en de ruïne stond vol in de zon, waardoor de stenen brandden als vuur onder mijn blote voeten. Tijdens mijn klim liep er een groepje lokale kinderen met handen vol bladeren om me heen. In het begin snapte ik hier de bedoeling niet van en bleef ik maar lief naar ze lachen. De communicatie ging nogal stroef omdat de kinderen geen woord Engels spraken. Totdat de kinderen besloten met handen en voeten uit te beelden wat ik met de bladeren moest doen. Nu snapte ik het! Die lieve kindjes hadden bladeren voor me meegenomen zodat ik ze af en toe op de grond kon leggen en er op kon gaan staan om mijn voeten af te laten koelen! Zo bereikte ik samen met de kinderen, meter voor meter, met bladeren onder onze voeten de top van de ruïne. Voor een prachtig uitzicht over Mingun!myanmarLake InleHet Inlemeer is een meer in het midden van Myanmar, van wel 120 vierkante kilometer groot. Het meer staat bekend om de beenroeiers, de drijvende tuinen en de op palen gebouwde dorpen. Veel toeristen slaan deze plek over, maar naar mijn idee is dit de meest magische plek van heel Myanmar! U Aung Sai (als ik het goed verstaan heb) bracht me met zijn bootstammen bootje naar de mooiste plekjes op het meer. Op het meer was het een drukte van jewelste. Er was veel verkeer en de eenbenige Intha-roeiers waren druk bezig met het uitzetten van hun fuiken. De manier waarop ze dit doen is nergens anders op de wereld te zien. De vissers staan met één been op de houten boot, met het andere been besturen ze hun peddel en met hun handen gooien ze de netten uit en halen ze de vangst binnen. U Aung Sai zette me af in een eenvoudig dorpje aan de westkant van het meer. Hier was een kleine ochtendmarkt waar alle locals hun verse groenten, fruit en vis verkochten en inkochten. Zie vooral geen markt voor je zoals we die in Nederland gewend zijn. Hier in Myanmar ligt het eten gewoon op de zanderige grond, zitten de verkopers er omheen te wachten op klanten en hangt er een kapot zeiltje boven voor het geval dat het gaat regenen. U Aung Sai was verbaasd dat ik niets te eten op de markt had gekocht. Maar ik eet toch echt liever mijn oreo koekjes als lunch dan een zanderige vis. U Aung Sai bracht me vervolgens naar Namphan. Dit is een dorpje op palen dat middenin het meer is gebouwd. De huizen waren versierd met bloemen en bij ieder huis hing de kleurrijke was in de wind te wapperen. De inwoners, de Intha, verplaatsen zichzelf met boomstambootjes. Vanuit mijn bootje keek ik vol verbazing naar de inwoners van het dorp en de constructies van de huizen. Gelukkig voeren we er alleen langs en zetten we geen voet aan wal, want de gammele palen konden naar mijn idee ieder moment instorten.myanmar

Myanmar is een bijzonder land. Nog redelijk onontdekt en daarom juist extra de moeite waard. Ik zou het zeker in mijn top drie plaatsen van de 52 landen waar ik in mijn leven geweest ben. Het toerisme is volop in opkomst. En dit is goed, want het straatarme land heeft geld nodig. Zolang we de inwoners en natuur maar met respect behandelen!

Myanmar

Mis nooit meer een topdeal!